Νέα εγκύκλιος για την απαλλαγή από τα θρησκευτικά

Ιουλίου 31, 2008

Για το Υπ. Παιδείας προφανώς ισχύει το αρχαίο ρητό «η επανάληψη είναι η μητέρα της μάθησης». Σε πρόσφατη εγκύκλιο που βγήκε σήμερα σε δημοσιότητα προς τις Διευθύνσεις Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης τονίζεται ότι για την απαλλαγή από το μάθημα θρησκευτικών:

απαιτείται υπεύθυνη δήλωση του κηδεμόνα του μαθητή αν είναι ανήλικος ή του ιδίου αν είναι ενήλικος, στην οποία θα αναφέρεται η επιθυμία απαλλαγής, χωρίς να δηλώνεται ο λόγος της συγκεκριμένης επιλογής

Επιβεβαιώνει ο υπουργός δηλαδή ακριβώς αυτό που λέμε εδώ στο atheoi.ORG εδώ και σχεδόν ένα χρόνο για το δικαίωμα απαλλαγής όλων των μαθητών από την προσευχή, τους εκκλησιασμούς, και βέβαια τα μάθημα θρησκευτικών. Στο https://atheoi.org/apallagi υπάρχει όλη η σχετική πληροφόρηση μαζί με έτοιμο υπόδειγμα δήλωσης σε μορφή .doc και .pdf για εκτύπωση και υπογραφή από τον γονέα.

Στυλιανίδης μαζί με την ν�α εγκύκλιο για την απαλλαγή από τα θρησκευτικών

Ο Υπουργός Παιδείας Ευρ. Στυλιανίδης με την νέα εγκύκλιο για την απαλλαγή από τα θρησκευτικά

Το αρχικό μου άρθρο για το θέμα εδώ που περιέχει τις προηγούμενες εγκυκλίους, αποφάσεις, και δελτία τύπου. Προσωπική μου άποψη ότι η νέα εγκύκλιος δεν προσφέρει ουσιαστικά κάτι νεότερο, αλλά η αυξημένη δημοσιότητα είναι σίγουρα ευπρόσδεκτη!

Αναφορές ΜΜΕ: Ελευθεροτυπία, Τα Νέα, Έθνος, cosmos.gr, Pathfinder, in.gr, Ημερησία, Αθήνα 9.84, Καθημερινή


Κυκλοφορία Ελληνικής μετάφρασης του Pascal Boyer: Religion Explained

Ιουλίου 30, 2008

Κυκλοφόρησε σήμερα με ελληνικό τίτλο Και ο Άνθρωπος Έπλασε τους Θεούς από τις Εκδόσεις Βάνιας το βιβλίο του Pascal Boyer: Religion Explained. Αναρτώ εξώφυλλο και σύνδεσμο σε βιβλιοπωλείο μόλις είναι διαθέσιμα.

Μπορείτε να αγοράσετε το βιβλίο εδώ.


ΟΛΚΕ – Δαυλός: 1-0

Ιουλίου 26, 2008

Για όσους απορούσαν για την έκβαση της υπόθεσης περί της ορολογίας «λεσβία», το δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή.


Επιχειρήματα ενός αναγνώστη για την απαλλαγή θρησκευτικών

Ιουλίου 23, 2008

O αναγνώστης κος. Αντώνης Πολίτης ανάρτησε το παρακάτω μύνημα σαν σχόλιο στη σελίδα της απαλλαγής από το μάθημα θρησκευτικών. Το θεώρησα αρκετά ενδιαφέρον και είπα να το αναπαράγω σαν αυτούσιο άρθρο δίνοντας έτσι την ευκαιρία για κουβέντα συγκεκριμένη επί αυτού χωρίς να χαλάσει η ροή της άλλης σελίδας:

———
Είχα πάρει απαλλαγή το 2000 περίπου όταν ήμουν στην τρίτη λυκείου. Μια γραπτή δήλωση από έναν από τους γονείς αρκούσε (του στυλ: το παιδί μου δεν θα παρακολουθήσει τα θρησκευτικά). Έχουν δίκιο τα παιδιά που σκέφτονται να το κάνουν άλλα φοβούνται ή ντρέπονται αν και πιστεύω ότι μετά από λίγα χρόνια θα νιώθουν περήφανα.

Δεν θα πρέπει να το βλέπουν χρησιμοθηρικά όμως κατά τη γνώμη μου. Να μην το κάνουν για να πάνε σπίτι ή για να “κερδίσουν” μια κενή ώρα. Εγώ ενώ είχα πάρει απαλλαγή ζητούσα την άδεια να κάθομαι μέσα στην αίθουσα και να κάνω ερωτήσεις (όχι κακοπροαίρετες!). Και είχε ενδιαφέρον!

Κάποια επιχειρήματα για τα παιδιά που ίσως ταλαντεύονται για να πάρουν την απόφαση:

1. απαλλαγή γιατί το μάθημα των θρησκευτικών του ελληνικού σχολίου εμπεριέχει φιλοσοφίες ξεπερασμένες από αιώνες (ενδεικτικά: πίστη σε υπερφυσικές δυνάμεις, πίστη στην σταθερότητα και την αναλλοιώτητα του κόσμου) που οδηγούν αναπόδραστα σε συγκεκριμένες πρακτικές στη ζωή: υποταγή, μοιρολατρία, συμβιβασμό, δογματισμό, και τελικά στη διανοητική ένδεια, δηλαδή όλα τα χαρακτηριστικά του αχρείου.

2. απαλλαγή από το μάθημα των θρησκευτικών ως ένδειξη αντίστασης και διαμαρτυρίας γιατί το μάθημα παραβιάζει παράφορα τις προσωπικές ελευθερίες των Ελλήνων μαθητών, αλλά και χιλιάδων άλλων που δεν έχουν καν το προνόμιο να είναι Έλληνες ΧΟ! (η Ελλάδα είναι από τις λίγες χώρες στην Ευρώπη που προσηλυτίζει τόσο βάναυσα τους μαθητές της. Διαβάστε το σχετικό βιβλίο της ‘Εύης Ζαμπέτα http://www.perizitito.gr/product.php?productid=58159&page=1)

3. απαλλαγή από το μάθημα των θρησκευτικών γιατί είναι ριζικά ασυμβίβαστο με όλα τα μαθήματα των θετικών (ή εμπειρικών) επιστημών και δημιουργεί έτσι μαθητές διχασμένες προσωπικότητες.

4. απαλλαγή από το μάθημα των θρησκευτικών για τη συμβολική καταδίκη της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας για τη συνεχόμενη και συνεχιζόμενη εκτροπή της από της κανόνες ηθικής συμπεριφοράς που η ίδια διατείνεται ότι πρεσβεύει (ακόμα και από τους νόμου του κράτους καθώς μαθαίνουμε από τα ΜΜΕ).

5. απαλλαγή από το μάθημα των θρησκευτικών για τη συμβολική καταδίκη της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας για την κραυγαλέα σιωπή της τότε και τώρα για όλες εκείνες τις ιστορικές στιγμές που η Ελλάδα και οι Έλληνες “τα έβρισκαν δύσκολα”. Πριν το ‘21, το ‘21, την εκστρατεία το 1920 στην Τουρκία, τη δικτατορία του Μεταξά, την τριπλή κατοχή από Γερμανούς, Ιταλούς και Βούλγαρους στον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο, τα μετέπειτα γεγονότα που οδήγησαν στον εμφύλιο του ‘46-’49, το διωγμό των αριστερών μέχρι και πρόσφατα, τη στρατιωτική Χούντα το 1967. Αν θέλει κανείς μπορεί να εμπλουτίσει τη λίστα…

Σας προτρέπω όχι απλά να ζητήσετε απαλλαγή, γιατί κάτι τέτοιο θα έλυνε μόνο μερικά το πρόβλημα, αλλά να ζητήσετε… αλλαγή! (ας ελπίσουμε καλύτερη από αυτή που έφερε το ΠΑΣΟΚ του 1981!)
———


Ο υπαρξισμός του ουμανισμού

Ιουλίου 22, 2008

Δεν υπάρχει κανένα άλλο σύμπαν εκτός από το ανθρώπινο σύμπαν, το σύμπαν της ανθρώπινης υποκειμενικότητας. Αυτή η σχέση της υπερβατικότητας ως συστατικού στοιχείου του ανθρώπου (όχι με την έννοια της υπερβατικότητας του θεού, αλλά με την έννοια της υπέρβασης εαυτού) με την υποκειμενικότητα (με την έννοια ότι ο άνθρωπος δεν είναι απομονωμένος στον εαυτό του, αλλά για πάντα παρών μέσα σε ένα ανθρώπινο σύμπαν) – είναι αυτό που ονομάζουμε υπαρξιακός ουμανισμός. Είναι ουμανισμός, γιατί υπενθυμίζουμε στον άνθρωπο ότι δεν υπάρχει κανένας νομοθέτης εκτός από τον ίδιο, και ότι ο ίδιος, καθώς είναι ‘εγκαταλελειμένος’, πρέπει να αποφασίσει για τον εαυτό του. Επίσης, επειδή δείχνουμε ότι ο άνθρωπος μπορεί να συνειδητοποιήσει πλήρως τον εαυτό του ως άνθρωπο όχι εναντιονώμενος στον εαυτό του, αλλά αναζητώντας, πέρα από τον εαυτό του, έναν σκοπό ο οποίος δεν είναι άλλος από τη λύτρωση ή κάποια άλλη πραγμάτωση.

Είναι εμφανές από τους παραπάνω στοχασμούς ότι τίποτα δεν είναι πιο άδικο από τις αντιρρήσεις που ορισμένοι προβάλλουν εναντίον μας. Ο υπαρξισμός δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια προσπάθεια να βγουν πλήρη συμπεράσματα μέσα από μια συνεπώς άθεϊστική αντίληψη. Ο υπαρξισμός δεν έχει σκοπό να ρίξει τον άνθρωπο σε απόγνωση. Και αν με τον όρο ‘απόγνωση’ εννοούμε αυτό που εννοούν οι χριστιανοί -δηλαδή οποιαδήποτε στάση έλλειψης πίστης, η απόγνωση που νιώθουν οι υπαρξιστές είναι κάτι τελείως διαφορετικό. Ο υπαρξισμός δεν ασπάζεται την αθεϊα σαν αυτοσκοπό, εξαντλούμενος σε αποδείξεις της ανυπαρξίας του Θεού. Αντιθέτως, δηλώνει ότι και να υπήρχε θεός δεν θα άλλαζε τίποτα στην αντίληψη μας. Όχι ότι πιστεύουμε ότι υπάρχει θεός, αλλά θεωρούμε ότι το αληθινό πρόβλημα δεν είναι αυτό της ύπαρξης του θεού. Αυτό που χρειάζεται ο άνθρωπος είναι να βρει ξανά τον εαυτό του και να καταλάβει ότι τίποτα δεν πρόκειται να τον σώσει από τον εαυτό του – ούτε καν μια τεκμηριωμένη απόδειξη της ύπαρξης του Θεού. Υπό αυτήν την έννοια, ο υπαρξισμός είναι αισιόδοξος. Είναι μια ιδεολογία δράσης, και μόνο μέσω της αυταπάτης, συγκρίνοντας τη δική τους απόγνωση με τη δική μας, μπορούν οι χριστιανοί να μας χαρακτηρίσουν ως απαισιόδοξους.
———————————————-
To παραπάνω είναι οι τελευταίες 2 παράγραφοι από μια διάλεξη του Jean-Paul Sartre to 1946. Στα αγγλικά ο τίτλος έχει μεταφραστεί ως «The Existentialism of Humanism» ή «Existentialism is a Humanism». Μετάφραση Simon Davis από αγγλική πηγή.

*Update 7/22*: Δημήτρης Ξυγαλατάς to the rescue. Ανανέωσα το άρθρο βάσει των άριστων υποδείξεων του.


Είμαστε προβλέψιμοι…

Ιουλίου 14, 2008

Τά’λεγα εγώ. Σάρωσε το πρώτο τετραήμερο με 131.200 εισιτήρια ανά την επικράτεια.

Πηγή: cine.gr


Γυναίκες επίσκοποι στην αγγλικανική εκκλησία

Ιουλίου 9, 2008

Μπράβο στην αγγλικανική εκκλησία που αποφάσισε χτες να εισέλθει στον 20ο αιώνα και να χειροτονήσει γυναίκες επίσκοπους.

-σχετικό άρθρο in.gr
-σχετικό άρθρο Times Online (αγγλικά)

*Update 9/7/08*: Καλά να πάθω που πήγα βάσει του άρθρου του in.gr. Όπως σωστά αναφέρει το αγγλικό άρθρο, η απόφαση αφορά συγκεκριμένα την Εκκλησία της Αγγλίας (Church of England)-όχι ολόκληρη την Αγγλικανική Εκκλησία (Anglican Communion). Δεκτή μετά ευχαριστίας η επισήμανση του κου Λασκαράτου.