2ον Τώρα όσον αφορά τον κήπο πιστεύεται ότι μπορείτε να εξηγήσετε σε κάποιον πιστό περί φυσικής επιλογής? περί γεννητικής επιλογής? Δεν μπορώ να ακολουθήσω έναν άθεο, οποίος και αν είναι αυτός ο οποίος χρησιμοποιεί παραμυθία (παραβολές) για να αποδείξει την μη ύπαρξη του ανυπάρκτου. Για έναν που είναι πιστός αυτά που λέτε είναι τρίχες δεν τον αγγίζουν. Για να καταλάβετε πως είναι έρχομαι σε σας, πείτε μου τι απόδειξη θα θέλατε, τι θα θέλατε να δείτε εσείς προσωπικά τι θα θέλατε να σας συμβεί για να πιστέψετε στον Ιεχωβα, Αλλαχ,τζιζουζ κραϊστ? εεεε? την ίδια ερώτηση έκανα σε έναν και μου είπε το εξής: θέλω να είμαι σε ένα λιβάδι μακριά από το πολιτισμό και θέλω να ακούσω το τραγούδι είναι γάτα είναι γάτα ο κοντός με την γραβάτα, Έτσι και έγινε, μα ο άθεος δεν έγινε πιστός διότι ισχυρίστηκε ότι εγώ (ο αθώος Μπαμιατζης) χρησιμοποίησα την επιστήμη για να δημιουργήσω με ψευδαίσθηση σε αυτόν (θα απογοητευόμουν πολύ αν γινόταν πιστός)

3ον Άδικος κόπος? Όχι, δεν είναι άδικος, παρά πολύ άνθρωποι παραμένουν πιστοί από μια παράδοση( σε αυτούς βάζω και εμένα) αυτοί λοιπόν είναι άθεοι απλός χρησιμοποιούν μια ταμπέλα για να κρύψουν την δειλία του να φανερωθούν σαν άθεοι.

Παρόλα αυτά οι χειρότεροι δεν είναι αυτοί (οι δειλοί άθεοι). Θλίβομε για το ποσοστό των πρακτικά άθεων ελλήνων. Εκτιμώ παρά πολύ τους άθεους οι οποίοι σαν ανήσυχα πνεύματα έψαξαν, διάβασαν, κουράσθηκαν , πολέμησαν και πολεμούν κόντρα στις προκατάληψης και στον σκοταδισμό για να γίνουν καλύτεροι οι ίδιοι και ο κόσμος γύρω τους. Αντίθετα σιχαίνομαι τους πρακτικά άθεους χριστιανούς. Αυτούς ενώ ορκίζονται, λατρεύουν με μαντζούνια, ρουσφέτια τον γιεχωβα, (τον θεό ζορο- τιμωρό και ελπίζουν να την βολέψουν στην Δεύτερη του παρουσία) δολοφονούν, δολοπλοκούν, ψεύδονται, αυθαιρετούν κτλ για να τα καταφέρουν σε αυτήν την ζωή.

Μακάριοι οι φτωχοί στο πνεύμα(ευτυχισμένοι οι χαζοί) Μην πάτε να κάνετε δυστυχισμένους αυτούς γιατί δεν θα τα καταφέρετε. Ο φονταμελισμός στην Αμερική προέρχεται από τους αμόρφωτους μην το ξεχνάμε αυτό.

Συμφωνώ με κάθε κίνηση του στυλ η εκκλησία του ιπταμένης μακαρονάδας. Στην κιβωτό του Μωύσι μακαρόνια είχαν αν δεν το ξέρατε.

Ήθελα να σας γράψω κι αλλά τώρα που σας βρήκα αλλα φωνάζει η γυναίκα μου….

Μπάμιατζης Φανατικός Χριστιανός Ορθόδοξος*

* Είμαι υπέρ των άθεων διότι στην Δευτέρα παρουσία θα σωθούν μόνο 144 χιλιάδες πιστοί όποτε να αραιώνουμε σιγά να γίνετε όλοι άθεοι και να σωθούμε μόνο εμείς οι σωστοί και άγιοι

«Όταν οι δημιουργιστές μιλούν για τον Θεό που δημιούργησε κάθε είδος ξεχωριστά, αναφέρουν πάντοτε παραδείγματα όπως τα παραδείσια πουλιά, τις ορχιδέες, τα ηλιοτρόπια και άλλους όμορφους οργανισμούς. Εγώ όμως συνήθως σκέφτομαι ένα παρασιτικό σκουλήκι, το οποίο κατατρώει το μάτι ενός παιδιού που κάθεται στην κοίτη ενός ποταμού στη δυτική Αφρική, [ένα σκουλήκι] που θα προκαλέσει τύφλωση στο παιδί. Και τους ρωτώ: ‘θέλεις να πεις ότι ο Θεός στον οποίον πιστεύεις, ο οποίος ισχυρίζεσαι ότι είναι πανάγαθος και ελεήμων, ο οποίος νοιάζεται για κάθε έναν από εμάς, δημιούργησε αυτό το σκουλήκι, το οποίο δεν μπορεί να ζήσει με κανέναν άλλον τρόπο, παρά μέσα στο μάτι ενός αθώου παιδιού; Γιατί εμένα δεν μου φαίνεται ότι αυτός είναι ένας ελεήμων Θεός’»

Κατ’ αντιστοιχία το ίδιο ισχύει και στο φυσικό κόσμο. Αν υποθέσουμε ότι έχει κατασκευαστεί με συγκεκριμένους νόμους (κάτι για το οποίο πολύ αμφιβάλω) οι οποίοι διέπουν την ύπαρξη, τότε αυτοί οι νόμοι είναι απαράβατοι εντός του σύμπαντος. Δηλ. ο θεός αν θέλει να κάνει θαύματα μπορεί να τα κάνει, αλλά οπουδήποτε αλλού εκτός από το δικό μας κόσμο. Στο δικό μας κόσμο υπάρχουν πράγματα που γίνονται και πράγματα που δε γίνονται. Αν ένα από αυτά τα πράγματα που σήμερα κατατάσσουμε σε αυτά που δε γίνονται, πραγματοποιηθεί, τότε απλά το μεταθέτουμε σε αυτά που γίνονται!

Φυσικό φαινόμενο είναι αυτό που μπορεί να συμβεί, αυτό που η φυσική του κόσμου μας, επιτρέπει την πραγματοποίησή του. Όσο παντοδύναμος και να είσαι ο κόσμος σε περιορίζει. Επίσης ισχυρίζομαι ότι ένα φαινόμενο πέρα από τα γνωστά που λαμβάνει χώρα σε αυτόν τον κόσμο περιλαμβάνεται αυτομάτως στα φυσικά φαινόμενα. Για παράδειγμα γνωρίζουμε ότι ένα κομμένο δάχτυλο ανθρώπου δεν ξαναβγαίνει, όμως διάβασα πρόσφατα στην Ελευθεροτυπία ότι σε ερευνητικό επίπεδο το κατάφεραν σε κάποιο αμερικανικό πανεπιστήμιο με μια αλοιφή με βάση το κολλαγόνο. Αν αυτό είναι αληθινό τότε αμέσως περιλαμβάνεται στα φυσικά φαινόμενα η αναγέννηση ανθρώπινων άκρων.

Για να το πω χρησιμοποιώντας τα ίδια τα παραδείγματα που φέρθηκαν παραπάνω, ο θεός υποτίθεται πως μπορεί να προκαλέσει ηχητικά κύματα στον αέρα, τα οποία θα φτάσουν σο αυτί σου ως φωνή κυρίου, χωρίς να μπει στον κόπο να δημιουργήσει πρώτα κάποιο παλόμενο κομμάτι ύλης που θα δημιουργήσει τα κύματα αυτά, μπορεί επίσης να δονήσει απ’ευθείας το τύμπανό σου χωρίς να υπάρχει καν ηχητικό κύμα, μπορεί να σε κάνει να αντιληφθείς τη φωνή του επεμβαίνοντας κατ’ευθείαν στους νεύρωνές σου, όπως επισημάνθηκε από τον Shipwrecked Frontier Pioneer, και μπορεί επίσης να σε κάνει να αντιληφθείς τη φωνή του παρακάμπτοντας ακόμα και τους νεύρωνες, και ομιλώντας κατ’ευθείαν στην ψυχή σου. Τι; πως; ποιός ήλθε; ε, μα αν ξεκινήσουμε από την υπόθεση ότι υπάρχει θεός, γιατί να μην δεχθούμε και την υπόθεση ότι υπάρχει ψυχή;

Έχοντας διαβάσει και Dawkins και Onfray μπορώ να σου πω πως η προσέγγιση του Dawkins απέχει παρασάγκας από την προσέγγιση του Onfray, και δεν θα έπρεπε σε καμμία απολύτως περίπτωση να λαμβάνεις τα λεγόμενα του ενός ως ένδειξη για τα λεγόμενα του άλλου. Ο Onfray με απογοήτευσε κι εμένα. O Ντόκινς άρχει. (μετάφραση του “Dawkins rules.”)

Το άρθρο θεωρούσε τη θρησκεία υποπροϊόν της εξέλιξης. Κι επειδή η εξέλιξη δεν εξυπηρετεί πάντα ένα σκοπό (η γλώσσα δεν έγινε για να μιλάμε) , είναι πολύ πιθανό και η θρησκεία να είναι τυχαίο προϊόν της εξέλιξης χωρίς συγκεκριμένο σκοπό. Ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι έτσι φτιαγμένος για να αναζητά την αιτία και τις συνέπειες κάθε φαινομένου. Η ικανότητα μας να φτιάχνουμε εργαλεία προϋποθέτει την ικανότητα να διακρίνουμε την αιτία από το αποτέλεσμα και να προβλέπουμε τις συνέπειες.
Κατά κάποιο τρόπο η θρησκεία (όπως και η επιστήμη) είναι το εργαλείο του εγκεφάλου που εξηγεί τον κόσμο.

Σε τεστ που έγιναν σε παιδιά 3-4 χρόνων διαπιστώθηκε ότι τα παιδιά βλέπουν τον κόσμο αποκλειστικά μέσα από αυτό το τελεολογικό και αιτιολογικό πρίσμα. Ένα σύννεφο υπάρχει γιατί το έφτιαξε κάποιος για να ποτίζει τα χωράφια και να ξεδιψάει τα ζώα. Οι ενήλικες εγκαταλείπουν αυτό τον τρόπο σκέψης σε κοινωνίες όπου η επιστήμη έχει επιβάλει άλλες εξηγήσεις. Ωστόσο, οι ασθενείς του Αλτσχάιμερ που λόγω απώλειας μνήμης αποκόπτονται από την κουλτούρα (που είναι επίκτητος παράγοντας) δίνουν τις ίδιες απαντήσεις με τα παιδιά.

Αν τα πράγματα είναι έτσι, ο άνθρωπος είναι καταδικασμένος να πιστεύει στο θεό η στα πνεύματα γιατί ο εγκέφαλος του δεν μπορεί να αποδεχτεί ότι ένα φαινόμενο δεν έχει αιτία και σκοπό. Ένας κήπος πρέπει να έχει ένα δημιουργό και να επιτελεί κάποιο σκοπό. Επομένως πρέπει να επιλέξει το εργαλείο του..επιστήμη ή θεολογία?

Όχι, κατά την γνώμη μου δεν είναι αυτό το μόνο πρόβλημα, φίλε Γιώργο. Δες επί τούτου τις ΗΠΑ, όπου ο διαχωρισμός Εκκλησίας-κράτους έχει επιτευχθεί, αλλά ο φονταμενταλισμός εξακολουθεί να δηλητηριάζει την δημόσια ζωή. Φυσικά έχεις δίκιο ότι καθένας έχει δικαίωμα να πιστεύει ακόμα και σε ανοησίες. Το πρόβλημά μας, που προσπαθούμε να υπερβούμε μέσω της πειστικής επιχειρηματολογίας, είναι ότι οι εν λόγω ανοησίες προωθούν τις διακρίσεις, την προκατάληψη και την εχθρότητα σε βάρος άθεων, αγνωστικιστών και αλλόδοξων (“δεν μπορείς να είσαι ηθικός αν δεν πιστεύεις στο θεό”, “δεν είσαι πατριώτης αν δεν είσαι ορθόδοξος” και άλλες ανοησίες).

Προσωπικά μου φαίνεται πολύ πιο “πεφωτισμένη” (στο συγκεκριμένο θέμα) η Αγγλική κοινωνία σε σύγκριση με την Αμερικανική, παρότι η πρώτη είναι χώρα με κρατική εκκλησία, ενώ η δεύτερη έχει σαφώς διαχωρισμένο το κράτος από την εκκλησία! Είναι μια αντίφαση που δεν παύει να μου προκαλεί εντύπωση (και, αν κρίνω από την έκπληξη του Ντώκινς στην “Περί Θεού Αυταπάτη”, δεν είμαι ο μόνος), και δείχνει ότι ο διαχωρισμός, αν και μπορεί να είναι επιθυμητός, δεν είναι η πανάκεια που θα λύσει όλα μας τα προβλήματα. Στην Αγγλική κοινωνία με την βασίλισσα “προστάτιδα της πίστης” (!), ούτε ανάμεσα στους επισκόπους της Εκκλησίας δεν θα βρεις φανατικές απόψεις του τύπου “οι άθεοι είναι οι εχθροί του έθνους και της εκκλησίας”, ενώ στην Αμερικανική η προκατάληψη εναντίον των άθεων είναι συνηθισμένη σχεδόν όσο και στην Ελλάδα!

Και εκτός αυτού υπάρχουν οι φιλοσοφικές προεκτάσεις του ζητήματος. Όπως συζητάμε για την ελευθερία της βούλησης, την προέλευση της ηθικής και άλλα ζητήματα, εξίσου ενδιαφερόμαστε πολλοί για τα αποτελέσματα και την βασιμότητα της πίστης σε έναν μυθολογικό θεό. Το σκεπτικό ότι “σε θέματα πίστης δεν είναι ευπρόσδεκτη η λογική εξέταση” έδειξε την κενότητά του από την πρώτη στιγμή που κάποιοι φανατικοί σκότωσαν τον συνάνθρωπό τους βασισμένοι σε αυτή την ίδια “μη επιδεχόμενη λογική εξέταση” πίστη.